Ania. Towarzyska, radosna, nie potrafi usiedzieć w miejscu. Uczy się i kształtuję pod salezjańskim płaszczem. Od kilku lat działa w Katolickim Stowarzyszeniu Młodzieży. W swoim życiu kieruje się słowami św. Marii Dominiki Mazzarello ‘’Zawsze bądźcie radosne. Nigdy przygnębione i smutne – bo smutek rodzi oziębłość i gasi miłość.’

 

Wielki Piątek w Kościele Katolickim jest szczególnym czasem.  Przeżywamy tego dnia śmierć Chrystusa na krzyżu. Tego dnia nie ma Mszy Świętej, a jednym z najważniejszych momentów wielkopiątkowej liturgii jest Adoracja Krzyża. Dla chrześcijan jest to czas modlitwy i zadumy. Liturgia rozpoczyna się w ciszy, Celebrans przez chwilę leży krzyżem, wierni w tym czasie klęczą. Następnie jest liturgia Słowa Bożego, w jej skład wchodzą dwa czytania oraz opis Męki Pańskiej z Ewangelii św. Jana. Głównym wydarzeniem liturgii jest Adoracja Krzyża. Ksiądz stopniowo odsłania ramiona krzyża i śpiewa trzykrotnie: „Oto drzewo Krzyża, na którym zawisło zbawienie świata”, na co wierni odpowiadają: „Pójdźmy z pokłonem”. Następnie uczestnicy liturgii całują rany Jezusa na krzyżu. Na zakończenie następuje Komunia święta, a po niej Najświętszy Sakrament zostaje przeniesiony do Grobu Pańskiego. Tam odbywa się adoracja, w wielu kościołach trwa przez całą noc. Tego dnia obowiązuję post (trzy posiłki, w tym jeden do syta).

‘’…razem z Chrystusem zostałem przybity do krzyża.’’  List do Galatów 2, 19 Drugi dzień Triduum jest szczególnie trudny, post, pełna zaduma, zanurzenie w Mękę najlepszego Przyjaciela… Bardzo trudny czas, często nie do końca przeżywany tak jak należy. Wielki Post się kończy, Wielki Tydzień trwa, a ja cały czas zastanawiam się jak bardzo trzeba kochać, żeby dać przybić się do krzyża. Jezus oddał życie za każdego z nas, z miłości do końca i bez końca. W życiu każdego z  nas zdarzają  się trudności, to są  krzyże, które niesie z nami Chrystus. Pozwólmy  przybić się ze Zbawicielem do krzyża!

Niech męka  i śmierć Syna Bożego ukazuje  nas sens istnienia, nadzieje i  wiarę w Zmartwychwstanie.